Twój ulubiony portal poświęcony tematyce roślin jagodowych...
  • Zwiększ czcionkę
  • Domyślny rozmiar
  • Zmniejsz czcionkę
Yara Poland

Możliwości uprawy jagody kamczackiej

Email Drukuj

b_350_233_16777215_0___images_phocagallery_Mariusz_robocze_2014_kamczacka_dsc1356.jpgJagoda kamczacka (wiciokrzew siny), to jeszcze mało rozpowszechniony w uprawie gatunek, a na pewno zasługujący na uwagę. Rośliny mają nieduże wymagania glebowe i klimatyczne, dobrze znoszą spadki temperatury zimą, a kwiaty są w stanie przetrwać przymrozki do -8oC. Owoce dojrzewają bardzo wcześnie bo niekiedy już pod koniec maja i mogą stanowić jedne pierwszych krajowych owoców deserowy na rynku.


Gleba

Jagoda kamczacka nie jest wymagająca w stosunku do gleby - rośnie dobrze niemal w każdej, z wyjątkiem podmokłej (ciężkiej, gliniastej) i suchej (lekkiej, piaszczystej). Rośliny jagody kamczackiej są tolerancyjne, co do odczynu podłoża, mogą z powodzeniem rosnąć w zakresie pH 5-8 (optymalny jest lekko kwaśny: pH 5,5-6,5).
Należy unikać stanowisk, gdzie gromadzi się zimne powietrze, wilgoć lub blisko podchodzą wody gruntowe. Długotrwałe wiosenne podtopienia również mogą niekorzystnie wpływać na wzrost roślin. Są to rośliny tolerujące również duże zanieczyszczenie powietrza.

Światło
Jest rośliną światłolubną, toleruje jednak lekkie zacienienie, lecz wówczas jagody są mniejsze. Obfite zbiory daje tylko na miejscach nasłonecznionych i osłoniętych od wiatru.

Temperatura
Krzewy są całkowicie odporne na mróz, znoszą zimowe spadki temperatur do -45°C, kwiaty znoszą do -8°C. Wiosną liście często rozwijają się, gdy jeszcze leży śnieg. Nic dziwnego więc że gatunek z powodzeniem jest uprawiany na Syberii.

Woda
Preferuje stanowiska wilgotne. Siedmioletnie obserwacje na VNIIS (BHNNC - Rosyjski Instytut Certyfikacji) im. Miczurina pokazały negatywny wpływ suszy w okresie formowania i dojrzewania owoców na ich jakość, tendencję do opadania owoców, zmniejszenie plonu, a nawet zwiększoną podatność na choroby (m.in. na oparzelinę). Podlewanie plantacji powoduje znaczny wzrost masy jagód. Korzystnie również wpływa nasycenie wilgocią powietrza wokół krzewów, co można osiągnąć przez nawadnianie ściółki pod krzewami.

Plantacja Jagody kamczackiej na Syberii

Pielęgnacja roślin

Jagoda kamczacka jest rośliną praktycznie „bezobsługową”, przez pierwsze lata po posadzeniu nie wymaga cięcia, nawożenia, zabiegów ochrony roślin, jednocześnie jest rośliną długowieczną, a okres produkcyjny wynosi 20-30 lat. Poniżej przedstawiono kilka podstawowych zaleceń uprawowych.

sadzenie
Za najlepsze sadzonki uważa się rośliny o wysokości powyżej 30 cm, z dwoma lub trzema pędami, o grubości szyjki korzeniowej: 0,7-1 cm i długość systemu korzeniowego ok. 20-25 cm. Zwykle oferowane są sadzonki rozmnożone wegetatywnie, sadzone w pojemnikach (najczęściej w doniczkach P9, ale też i w większych). Takie sadzonki można wysadzać do gruntu przez cały okres wegetacyjny, jednak najlepszy czas to jesień (październik). Ze względu na bardzo wczesną wegetację tych roślin, sadzenie wiosenne wymaga dłuższej aklimatyzacji, niż jesienne.
Dobrej jakości materiał szkółkarski jagody kamczackiej w doniczce Jagodę kamczacką zaleca się wysadzać na stanowiskach po uprawie ziemniaków, warzyw i innych roślinach okopowych. Przed sadzeniem gleba powinna być odchwaszczona i użyźniona. W uprawach amatorskich krzewy sadzi się w rzędzie, wg schematu 2,5-3,5 m x 1,0-1,5 m (na plantacjach towarowych - do 4 000 szt./ha). Dołek powinien mieć głębokość 50 cm i szerokość 50-60 cm (w ogródkach przydomowych: głębokość 25-30 cm i 30-40 cm szerokości). Ważne, aby po posadzeniu szyjka korzeniowa znajdowała się na poziomie powierzchni gleby. Wysadzonych roślin nie przycina się, ponieważ opóźnia to owocowanie. Krzewy podlewa się i ściółkuje się glebę wokół roślin. Pozostała pielęgnacja sadzonek sprowadza się do usuwania chwastów, spulchniania okręgów wokół pni na głębokość 5-8 cm. Zabieg ten przeprowadza się jesienią, po opadnięciu liści (w pobliżu krzewów kopie się płycej, aby nie uszkodzić korzeni, natomiast w międzyrzędach - głębiej).
Większość odmian jest obcopylna. W celu zapewnienia zapylenia krzyżowego trzeba posadzić 2-3 odmiany kwitnące równocześnie, wówczas uzyskuje się wysoki plon owoców dobrej jakości. W przypadku kilku egzemplarzy jednej odmiany owocowanie bywa słabe.

nawożenie
Przed założeniem plantacji jesienią dobrze jest wprowadzić do gleby nawozy organiczne (obornik, humus, kompost, torf): 8-10 kg/m2. W przypadku niewystarczającej ilości nawozów organicznych można je wsypać do dołków w czasie sadzenia. Do jednego dołka wsypuje się 10 kg przefermentowanego obornika lub kompostu, po 40-50 g superfosfatu i tyle samo soli potasowej.
Prawidłowe przygotowanie stanowiska uprawy sprawia, że w ciągu pierwszych trzech lat po posadzeniu dodatkowe nawożenie nie jest konieczne. Dokarmienie młodych roślin przeprowadza się 2-3 razy w okresie wegetacji. Pierwsze (wiosenne) na początku kwietnia: na 1 m2 wokół krzewów wysypuje się 20 g mocznika, 30 g azotanu amonu lub 40 g siarczanu amonu. Drugie (letnie) na początku lipca, po zbiorach stosując nawóz mineralny wieloskładnikowy (25-30 g nawozu rozpuszcza się w 10 l wody i dawkuje 5 l na roślinę). Szczególnie skuteczne jest nawożenie roztworem gnojówki (1:4) - 10 litrów na krzew. Do dokarmiania można użyć gotowego kompletnego nawozu, posypowo (60-80 g/m2). Jesienią nawożenie przeprowadza się po raz trzeci. Pod przekopywanie gleby podsypuje się wzbogacony nawóz organiczny (humus, kompost) w ilości 8-10 kg na 1 m2 wokół krzewów. Kwaśne gleby, co 3-4 lata powinny być wapnowane (200-300 g wapna lub kredy na 1 m2) przed jesiennymi uprawkami. Starsze rośliny (6-7-letnie) nawozi się dwa razy w ciągu sezonu - wiosną i jesienią, zwiększając dawkę 1,5 raza.


przycinanie
W ciągu 5-7 lat po posadzeniu roślin zazwyczaj nie przycina się, ponieważ wraz z wierzchołkami traci się znaczną część plonu. Systematyczne przycinanie rozpoczyna się w 8-10 roku uprawy. Najlepszym okresem jest jesień, po opadnięciu liści (wiosną najpóźniej do końca marca). Cięcie polega na przerzedzeniu korony oraz na skróceniu gałęzi szkieletowych o połowę.
Dla roślin 20-, 25-letnich najkorzystniejsze jest cięcie odmładzające (do wysokości 30-40 cm od poziomu ziemi). W następnym roku, pozostawia się wyrosłe pędy. Wiosną, trzeciego roku, formuje się krzew, pozostawiając na nim, po przerzedzeniu, 10-15 najsilniejszych gałęzi.

► choroby i szkodniki

W okresie niesprzyjającej pogody na niektórych odmianach mogą pojawić się objawy mączniaka czy oparzeliny. Sporadycznie obserwowano wystąpienie piórolotka pięciopióra (Pterophorus pentadactyla), zwójki różóweczki (Pandemis ribeana Hb.), tarcznika wierzbowego (Chionaspis salicis L.), zielonej mszycy wiciokrzewowej. W przypadku wystąpienia patogenów należy postępować zgodnie z zaleceniami aktualnego programu ochrony roślin. Należy jednak zaznaczyć, że jagoda kamczacka należy do roślin rzadko atakowanych przez patogeny i szkodniki.

Do zainteresowania uprawą jagody kamczackiej na skalę towarową zachęcać mogą nowe odmiany, szczególnie te pochodzące z Kanady (‘Tundra’, ‘Borealis’, ‘Aurora’, ‘Hobeybee’) oraz rosyjskich ośrodków hodowlanych (‘Bakczarskaja Jubilejnaja’, ‘Docz Velikana’, ‘Gordost’ Bakczara’, ‘Jugana’, ‘Silginka’, ‘Streżewczanka’). Niektóre z nich mają bardzo atrakcyjne owoce o długości do 5 cm. Ze względu na swoje właściwości prozdrowotne owoce świetnie nadają się do przetwarzania (mrożenie, suszenia), jak również produkcji domowych przetworów.

fot. T. Kusibab, M. Podymniak

Więcej zdjęć w Galerii

źródło: http://in-vitro.pl

Więcej informacji na www.in-vitro.pl

oraz w czasopiśmie Jagodnik nr 1/2014

Poland_Plants

Komentarze 

 
0 #2 Katarzyna 2014-08-28 11:12
Wlasnie. Co ze zbytem? W Polsce jedyny odbiorca hurtowych ilosci to p. Michalski. A cos poza? Pozostaja gieldy bazary lub jesli ktos ma dojscia to zalatwic odbiorce zagranicznego. Moze ktos rozwinie watek...
Cytować
 
 
-1 #1 Damian 2014-06-18 17:56
A zbyt?
Cytować
 

Dodaj komentarz

Kod antysapmowy
Odśwież

Tutaj jesteś : Technologia uprawy Inne Możliwości uprawy jagody kamczackiej